همان گونه که آدمی دوست دارد دیگران به حق او تجاوز نکنند و احساس اش را نادیده نگیرند، خود نیز به حکم وجدان و انسان بودن، وظیفه دارد تا حقوق همه ی انسان ها را محترم شمارد. اگر خدای ناکرده تصمیم گرفتید نسبت به حق کسی بی توجهی کنید، شایسته است پیش از اجرای این تصمیم، خود را به جای او قرار دهید و بیاندیشید که آیا اگر او چنین تصمیمی را درباره ی شما گرفته بود، ناراحت نمی شدید؟ به هر حال، بنا بر فرمایش رسول گرامی اسلام، انسان باید به فکر آسایش و آرامش هم نوعان خود باشد. ایشان می فرمایند:  اَحْبِبْ لِلن

آدام اسمیت: هر قدر به دیگران احترام بگذاری برای خودت احترام سفارشه‌ای.فرانتس فانون: احترام صفتی اکتسابی است. آن را به فرزندان خود بیاموزید. آندره وزالیوس: اگر همه مردم ارزش احترام را می‌دانستند و در زندگی به آن عمل می‌کردند دنیا گلستان می‌شد.ماری کوری: احترام، بزرگی و کوچکی، فقر و ثروت، زشتی و زیبایی نمی‌شناسد. آندره موروآ: احترام را باید در خانه آموخت. در مدرسه تمرین کرد و در جامعه مفصل نمود.ژاک ژان روسو: احترام به دیگران را باید از همان دوران کودکی به کودکان آموخت.پرل. س. باک: احترام در حقیقت

مردم به طور طبیعى در پاره ‏اى از افکار و اندیشه‏ ها مختلف‏ اند. اساساً تنوع افکار تا حدودى از ویژگى‏هاى شایسته و بایسته زندگى بشر است. آنچه این عالم را از ملال ویک نواختى به در مى‏آورد و زیستن در آن را لذّت بخش و موجب خرسندى وخوش‏وقتىمى‏گرداند و قواى عقلانى، اخلاقى و ذوقى را رشد مى‏دهد؛ گونه گونى افکار واندیشه‏هاى انسان‏ها است. این اختلاف تا زمانى که به اصول مشترک اعتقادى وتفاهم در مسائل بنیادین، خللى وارد نسازد امرى مثبت تلقى شده است..